Hoe pik je een slot: onze eenvoudige online gids

Lockpicken is veel nuttiger dan je denkt. Vertrouw me en geef me een paar minuten om je dit snelgroeiende, vakkundige ambacht uit te leggen.

Eenvoudig lockpicken is een vak dat iedereen kan leren. Maar geavanceerd lockpicken is een ambacht dat vraagt om mechanisch gevoel, fysieke behendigheid, visuele concentratie, geduld en analytisch denken. Als je ernaar streeft om uit te blinken in lockpicken, groei je ook op veel andere vlakken.

Er zijn talloze praktische toepassingen voor lockpicken. Heb je ooit per ongeluk je sleutels in je auto opgesloten, je sleutels vergeten terwijl je je deur dichttrok, of de sleutel van een glazen prijzenkast verloren? Je kunt zulke dingen niet zomaar openbreken met brute kracht.

Welkom: lees verder en leer hoe je toegang krijgt tot afgesloten ruimtes zonder iets te beschadigen.

Stel dat je bureau één vergrendelingsmechanisme heeft dat je documenten en creditcards opgesloten houdt. Je hebt je bagage of fiets ergens met een hangslot vastgezet, en je hebt je sleutels achtergelaten bij je partner, die op vakantie is.

Werk je in de vastgoedsector, en moet je altijd een nieuwe sleutel laten maken omdat iemand zijn sleutels weer eens in zijn appartement heeft opgesloten?

Daar komt lockpicken goed van pas: een universele, uiterst nuttige toegangsvaardigheid waarmee je de normale vergrendeling omzeilt dankzij je kennis van het slotmechanisme. En dat is wat we je in dit artikel willen leren. We hebben een uitgebreider, waarschijnlijk begrijpelijker en volledig geïllustreerd boek dat hier in onze winkel verkrijgbaar is.

Als je vandaag op lockpicken zoekt, zie je een aantal van deze zoekopdrachten:

hoe pik je een slot met een haarspeld

hoe pik je een slot met een paperclip

hoe pik je een slot met een pen

hoe pik je een slot zonder gereedschap

hoe pik je een slot youtube

hoe pik je een slot met een pasje

hoe pik je een hangslot

hoe pik je een slot met een mes

Persoonlijk zou ik niet aanraden om dit zonder het juiste gereedschap te proberen. Je beschadigt waarschijnlijk het slot (of jezelf onderweg), en ons vakgereedschap is niet zo duur. Het is zeker effectiever dan een paperclip, haarspeld of pen...

Om te laten zien wat er gebeurt als je het verkeerde lockpickgereedschap gebruikt, bekijk je deze instructies om een slot met een paperclip of twee te picken.

• Buig een paperclip recht, maar laat het lusje aan het andere uiteinde zitten, zodat hij als pick dient.
• Pak een tweede paperclip en buig één uiteinde recht. Buig dat uiteinde in een hoek van 90 graden om een spanner te maken.
• Steek het gebogen uiteinde van de tweede paperclip in het onderste deel van het sleutelgat. Zet er druk op om het de kant op te draaien die je met een sleutel zou draaien.
• Steek de geïmproviseerde pick in het bovenste deel van het sleutelgat en begin het slot te picken.

Ja, ik weet dat je misschien het type bent dat een kluisje probeert open te wrikken met een lepel, mes of vork. Maar echt... wacht gewoon een dag of twee op een pakketje in de post, gebruik het juiste gereedschap en voilà. Geslaagd, zonder ook maar één bestekstuk te beschadigen.

Herhaling, oefening en training zijn belangrijk. De enige manier om te leren hoe je de gebreken in een slot herkent en benut, is door het te blijven doen. Dat betekent vele keren oefenen op hetzelfde slot, maar ook oefenen op heel veel verschillende sloten. Iedereen kan leren om bureau- en archiefkastsloten te openen, maar de meeste sloten met zelfvertrouwen en snelheid kunnen openen is een vaardigheid die geduld en voortdurende oefening vraagt.

Hoe pik je een slot: single pin picking

Hoe pik je een slot, in grote lijnen

Hier is een korte gids voor het picken van pintuimelaarsloten:

1. Pak een spanner, steek hem onder in het sleutelgat en zet druk om hem in de richting van de sleutel te bewegen.
   
   
   Dit L-vormige gereedschap laat je de draaiing van de sleutel nabootsen en levert de spanning om het slot te openen met het lockpickgereedschap. Er bestaat zoiets als te veel of te weinig druk, dus je moet de juiste hoeveelheid draaikracht vinden die het slot niet beschadigt en de picksessie niet verlengt.

2. Pak een pick en schuif hem boven in het sleutelgat.
   De pick opent het slot alsof de juiste sleutel erin zit. Picks zijn er in allerlei vormen en maten, waaronder haken, harken en een complete lockpickset. Gebruik het juiste pickgereedschap om te oefenen en voor echte buitengesloten situaties bij jou thuis.
   
   
3. Met de spanner op zijn plaats en de juiste draaikracht erop, beweeg je de pick in het slot.

• Je kunt talloze methoden gebruiken om het slot te picken, zoals single pin picking (SPP) en harken.
• SPP is de tragere maar zuiverdere vorm van lockpicken, omdat de picker één pin tegelijk opzoekt, optilt en zet. Het vraagt tijd en aandacht die je uit oefening haalt.
• Harken biedt een snelle manier om sloten te openen met ogenschijnlijk ongepolijste bewegingen. Een van de populairste technieken is scrubben: je beweegt de pick om zo veel mogelijk pinnen te raken en op te tillen, alsof je je tanden poetst.
• Het is gebruikelijk om SPP, meestal de eerste methode, te combineren met scrubben en andere harktechnieken.

4. Blijf picken tot het slot opengaat.
   
   Het doel is om alle pinnen te zetten en zo het tuimelaarslot te ontgrendelen. Je weet dat het gelukt is wanneer je een klik hoort, het geluid van een pin die zet, en je met de spanner kunt draaien. Raadpleeg de schema's voor de uitlijning van de pinnen.
   
   

In de echte wereld bestaan er allerlei vergrendelingsstrategieën en mechanismen. In deze specifieke gids leer je hoe je het meest voorkomende type omzeilt, de pincilinder, met een handige techniek die single pin picking heet. Je hebt dit waarschijnlijk in videogames gezien, en je herkent vermoedelijk zelfs de stijl van de gebruikte picks.

Ben je het type dat graag zelf aan de slag gaat? Werp dan eens een blik op de boxset die we aanbieden, onze lockpickset voor beginners. Ontvang hem binnen een dag of twee, neem de paar minuten versnelde leertijd met onze pickset, gereedschap en oefensloten, en je bent slimmer, wijzer en behendiger met alle toekomstige sloten!

De eerste stap om te leren hoe je een slot pikt, is begrijpen hoe het werkt, en waarom de onderdelen überhaupt te misbruiken zijn. Dit is iets waar veel leerlingen niet de tijd voor nemen om het goed te begrijpen, omdat ze het niet nodig vinden. Let goed op bij dit deel, meer dan bij wat dan ook, en zorg dat je alles 100% begrijpt voordat je er zelfs maar aan denkt om die picks ergens in te steken.

Het basale pintuimelaarslot, waarbij een sleutel via de rechterkant van de afbeelding wordt ingestoken, ziet er vrij eenvoudig uit.

De onderdelen die je ziet, zijn:

1. Het huis (grijs): het hoofdgedeelte van het slot, waarin de kern zit.
2. De kern (geel): hier gaat de sleutel in. Aan de achterkant van de kern zit een nok of meenemer die, wanneer hij draait, daadwerkelijk de grendel uitwerpt of de val terugtrekt en het slot opent. Het punt waar de kern en het huis scheiden, heet de scheidingslijn en wordt aangegeven met een paar groene pijlen.
3. De pinkamers (wit): de reeks kamers die door het huis en in de kern zijn geboord, waar de pinnen huizen. Niet echt een onderdeel, maar de verhouding tussen de pinnen en hun bijbehorende kamers is heel belangrijk.
4. De sleutelpinnen (blauw): de pinnen die in contact komen met de sleutel. Die hebben allemaal verschillende lengtes en zitten altijd in de kern, onder de scheidingslijn. Hun lengtes komen overeen met de inkepingen op de sleutel. Hoe dieper de inkeping, hoe langer de sleutelpin en hoe minder hij hoeft te worden opgetild om over de scheidingslijn te komen.
5. De drijfpinnen (rood): de pinnen die in vergrendelde stand de scheidingslijn blokkeren en voorkomen dat de kern draait. Meestal zijn die allemaal even lang, al bevatten sloten van hogere kwaliteit doorgaans drijfpinnen van verschillende lengtes. Dat is niet willekeurig: ze zijn langer of korter afhankelijk van de lengte van hun bijbehorende sleutelpin. Het doel daarvan is om de pinstapels even lang te maken, om decoderings- en overlift-aanvallen te voorkomen. Gebalanceerde drijfpinnen hebben geen invloed op het picken.
6. De veren (zwart): om te voorkomen dat alles rammelt.

Om je te helpen het te visualiseren, hier is een 3D-model van een vergelijkbaar slot met de sleutel die erin gaat:

Merk op hoe, in deze 'vergrendelde' stand, de middelste staafjes onder de veren bovenin niet op de scheidingslijn liggen?

Waarom is dit belangrijk? Omdat je moet weten wat je doet wanneer je een stukje metaal (de pick) in een slot steekt om de juiste sleutel na te bootsen. Deze verkeerde uitlijning zorgt er in wezen voor dat de kern (en de sleutel) niet kan draaien. Het zit op slot.

Het proces van een slot picken bestaat er in wezen uit dat je fabricage-onvolkomenheden benut om de pinnen geforceerd in de volgende stand te zetten (alsof de juiste sleutel erin zat), hieronder geïllustreerd:

Wanneer we de juiste sleutel insteken, worden de pinstapels naar hun juiste hoogte getild. De scheiding tussen de sleutelpinnen en de drijfpinnen ligt precies op de scheidingslijn, en de kern kan vrij draaien.

De juiste sleutel tilt elk pinpaar op tot de opening tussen de sleutelpin en de drijfpin (zoals hierboven afgebeeld) de scheidingslijn bereikt. Wanneer alle pinnen in deze stand staan, kan de kern (het koperkleurigere metaal hierboven) draaien en kan het slot worden geopend.

Zo werken sleutel en slot samen. Nu het lastigere deel.

"Lockpicken" bestaat eigenlijk uit twee onderdelen. Het eerste deel is de pick die het insteken van de juiste sleutel nabootst en de pinnen omhoog duwt zodat de kern vrij kan draaien, en het tweede deel is de spanner / spansleutel die de draaiing van de sleutel nabootst wanneer je hem omdraait. De kunst van het lockpicken wordt geholpen door de kwaliteit van de pickset die je gebruikt. Misschien zie je nu waarom een paperclip of pen niet bepaald de beste keuze is wanneer je een slot met finesse wilt openen.

Toleranties en het bindingsdefect

Zoals je ziet, lijnt de sleutel alle pinstapels tegelijk uit op hun juiste hoogte. Je zou denken dat dit zonder de sleutel gewoon niet kan, en daar zou je gelijk in hebben. Het is wel mogelijk, maar de kans daarop is uiterst klein. Toch kunnen we de pinnen één voor één manipuleren, en dat wordt mogelijk gemaakt door toleranties. Zelfs met al onze technologie is het vrijwel onmogelijk om alle in serie gefreesde onderdelen exact dezelfde afmetingen te geven, en dat is wat het bindingsdefect veroorzaakt.

Wanneer we een draaidruk op de kern uitoefenen, zal slechts één van de pinnen klemmen tegen de binnenkant van zijn kamer. Als alles perfect gefreesd was, zouden ze allemaal tegelijk klemmen en zou picken met eenvoudig handgereedschap onmogelijk zijn. Maar in werkelijkheid is dat simpelweg niet het geval.

De pinkamers hebben verschillende diameters, ze zijn niet perfect rond en ze liggen niet in lijn. De pinnen verschillen ook allemaal, niet identiek in maat of vorm zoals je misschien denkt. De verschillen zijn met het blote oog niet te zien, tenzij het slot heel slecht gemaakt is, maar deze gebreken zitten zelfs in sloten van de hoogste kwaliteit, en dat is wat picken mogelijk maakt.

Hieronder zie je een overdreven voorbeeld. Om het hoofdbreken tot een minimum te beperken, zijn de pinkamers allemaal even groot en heeft alles dezelfde vorm, de kamers zijn perfect uitgelijnd, enzovoort. De enige variabele hier is de diameter van de pinnen. Het is bij lange na niet zo simpel, maar dit is de makkelijkste manier om het uit te leggen:

In het slot hierboven zou, als we in een van beide richtingen spanning zouden zetten, pin 2 (van rechts naar links gezien, waar de sleutel binnenkomt) als eerste klemmen omdat hij het grootst is. Het is fysiek onmogelijk dat een van de andere op dit punt klemt, dat kan iedereen begrijpen. Pin 2 blokkeert de kern, maar de rest maakt totaal geen contact met de wanden van hun kamer. We zouden pin 2 voelen klemmen, terwijl de andere gewoon op en neer veren zonder enige weerstand. Hier later meer over.

Wanneer we spanning zetten en deze pin optillen, gebeuren er drie heel belangrijke dingen zodra hij de scheidingslijn bereikt:

1. De draaiing van de kern zorgt ervoor dat de pinnen scheren.

2. De volgende klemmende pin voorkomt dat de kern verder draait. In dit geval is dat pin 1, omdat die de op een na grootste is.

3. Het belangrijkste: die lichte draaiing betekent dat de drijfpin die we net hebben opgetild, nu op de kern rust. Als je je niet kunt voorstellen hoe dat eruitziet, hier is een overdreven voorbeeld:

De drijfpin blijft boven de kern gevangen, op dat richeltje net naast de kamer, en de sleutelpin zakt weer terug. Nu klemt de pinstapel in kamer 1, we tillen die stapel op tot de pinnen scheren, en ditzelfde proces gaat door tot het slot opengaat. In dit voorbeeld zou de bindvolgorde 2-1-5-3-4 zijn. En zodra 4 zet, draait de kern vrij en gaat het slot open. De bindvolgorde is overigens volledig willekeurig, dus probeer niet elk slot in deze specifieke volgorde te picken. Zelfs bij 2 identieke sloten met dezelfde sleutel is de bindvolgorde compleet anders.

Daarmee zijn de principes van binding besproken en hoe pinnen gezet blijven, dus nu kun je het mechanisme begrijpen dat je aftast wanneer je je eerste slot gaat picken. Zoals gezegd zijn de toleranties eigenlijk een gemengd geheel van onvolkomenheden die samenwerken en zijn ze veel kleiner dan ik heb afgebeeld, maar over het algemeen is de klemmende pin vrij makkelijk te herkennen.

Goed, daarmee hebben we het grootste deel van de basistheorie gehad.

Single pin picking: de drempelmethode

Single pin picking is de kunst om de pinnen één voor één te manipuleren, door de toleranties te benutten die we eerder bekeken. Ik raad je aan te beginnen met een korte haakpick. En als je meteen naar dit deel bent gesprongen zonder het concept van binding en de werkelijke werking van het mechanisme onder de knie te krijgen, ga dan eerst terug naar de basis.

Dit is een methode waarmee je de optimale spanning voor een willekeurig slot kunt vinden, wat de belangrijkste stap is en de basis legt om het met minimale frustratie open te krijgen. Ik geef je ook een compleet overzicht van wat je moet doen en wat je moet voelen. Ik ben niet de enige die het zo doet, het is geen baanbrekende nieuwe techniek, ik heb alleen nog niemand anders het echt in detail zien uitleggen.

Vlak voordat we beginnen, een woord over spanning. Iedereen zegt dat je nauwelijks druk op de spanner nodig hebt, wat klopt, maar het feit dat een slot met het absolute minimum opengaat, betekent niet dat je die hoeveelheid moet gebruiken. Er bestaat namelijk een spanningsbereik waar je mee wegkomt, dus ik leer je hoe je dat bereik vindt. Zo kun je de hoeveelheid kiezen waar jij je het prettigst bij voelt. In de meeste gevallen hoef je echt niet te laag te gaan.

Als beginner, met het absolute minimum, heb je waarschijnlijk geen idee wat er in het slot gebeurt, omdat de feedback zo subtiel is. Dat was in elk geval mijn ervaring. Begrijp me niet verkeerd, ik heb genoeg sloten geopend door een minieme hoeveelheid spanning te zetten en de pinnen te bewerken, maar ik had je voor geen goud de bindvolgorde kunnen vertellen of hoe hoog ik welke pin moest optillen. Ik voelde hier en daar een pin zetten en na een tijdje ging het slot open, zonder echte regelmaat. En nu ik daadwerkelijk het gevoel voor minimale spanning heb ontwikkeld, blijkt die ironisch genoeg niet nodig te zijn. Daarom richten we ons op het spanningsbereik, en niet op de lichtste aanraking.

De techniek die ik gebruik, is als volgt:
1. Begin met een "gemiddelde" hoeveelheid spanning. Ik bedoel niet halverwege tussen de spanner doorbreken en hem amper aanraken. Het is nog steeds een lichte hoeveelheid, alleen niet superlicht. De makkelijkste manier om dit uit te leggen is om een standaard spanner (geen twistflex) in een slot te steken en hem in je hand te houden. Houd hem op de plek waar je vinger op de spanner zou drukken, net boven een van de toetsen van je toetsenbord, en druk hem in. Zet niet echt spanning op het slot zelf, het is er alleen om te voorkomen dat de spanner ronddraait, zodat je op het platte deel duwt.

Ik wil dat je voelt hoeveel er nodig is om hem net ingedrukt te houden, en niet meer.

Voeg daar nu een beetje aan toe, dat gebruiken we als je startpunt.

Ik gebruik een standaard goedkoop toetsenbord, dus ik weet niet of dit voor iedereen de beste uitleg is, het is geen exacte wetenschap. Onthoud dat dit niet de hoeveelheid is die je gebruikt om hem echt te picken, heel weinig sloten vragen ook maar in de buurt van zo veel. Het is gewoon een startpunt van waaruit we werken om het bereik te vinden.

2. Steek je pick helemaal achter in de kern en trek hem heel langzaam naar je toe, dwars over de pinnen. Terwijl je dit doet, duw je de pick zachtjes tegen de pinnen zodat je ze een beetje voelt veren. Probeer ze niet zo diep mogelijk in te duwen of iets dergelijks, gebruik alleen heel zachte druk. Zie het als een zachte lijn tekenen op een blad, alleen niet met een pen die wanhopig bijna leeg is. Je zou een zachte veerkracht in de pinnen moeten voelen terwijl de pick over elke pin rolt.

Waar je naar zoekt, is een pin die steviger aanvoelt dan de andere. Dit is de klemmende pin, en de reden dat ik dit de drempelmethode noem, is dat het, wanneer je hem raakt, voelt alsof de pick tegen een drempeltje is aangelopen. Veel mensen duwen elke pin afzonderlijk in om te ontdekken

welke klemt, wat je kunt doen als je wilt. Zolang je hem maar vindt, dat is het belangrijkste.

Hoe meer spanning je zet, hoe duidelijker de klemmende pin wordt, maar ik zou niet aanraden zwaarder te gaan dan wat ik eerder beschreef. Eerlijk gezegd springt de klemmende pin er onder die hoeveelheid uit als een vinger op een zere plek, dus er is echt geen reden om hoger te beginnen.

Als je onder die hoeveelheid spanning niets voelt klemmen, en aangenomen dat je niet stom bezig bent door tegen de wering te duwen, komt dat meestal doordat de klemmende pin die helemaal achterin is. Omdat het de eerste pin is waarmee je contact maakt, voelt hij gewoon als onderdeel van de achterkant van het slot, dus als je geen binding voelt, ga dan niet overhaast meer spanning opbouwen. Ga voorzichtig naar de achterste pin en kijk of hij weerstand geeft wanneer je erop duwt. Ik garandeer je: als je geen binding voelt, is het de achterste pin waar je je op moet richten. Als je moeite hebt om de achterste pin te voelen, rol dan juist zachtjes van voor naar achter over de pinnen tot je hem te pakken hebt.

Als het echt niet de achterste pin is, kun je meer spanning proberen. Sommige sloten vragen een flinke hoeveelheid. Hoe dan ook, zodra je de eerste klemmende pin hebt gevonden, ga je door naar stap 3.

3. Plaats de uiterste punt van de pick op het midden van de pin die klemt. Het kan helpen om de pick er een beetje heen en weer overheen te rollen om de positie precies goed te krijgen. Je hoeft niet exact in het midden van de pin te zitten, maar het is een goede gewoonte. Vervolgens wil je wat druk op de pin zetten. Denk aan de hoeveelheid die nodig is om een niet-klemmende pin helemaal naar beneden te duwen, en gebruik die.

4. Begin de hoeveelheid spanning die je op de kern zet langzaam te verminderen. De pin gaat op een gegeven moment bewegen onder de druk van de pick, dus doe je best om de pickdruk constant te houden en concen- treer je op de spanning, in plaats van harder op de pin te duwen om hem te laten bewegen. Je gebruikt hier al behoorlijk wat pickdruk, dus concentreer je op de spanning tot je de pin een beetje voelt bewegen.

   Wanneer je dit voelt, kun je de spanning daar aanhouden om te picken als je wilt, al is dit meer om een grens te bepalen zodat je weet hoeveel te veel is. Je kunt de pinnen vanaf hier zonder al te veel kracht op hun plek duwen, maar er zal flink wat weerstand zijn terwijl de pinnen bewegen. Op dit punt gebruik je de maximale spanning voor dat slot, en hoewel je niet op een belachelijk niveau zit, is het toch meer dan nodig.

Vanaf hier is het vrij makkelijk om een balans te vinden tussen de pickdruk en de spanning. Speel er gewoon wat mee, en zorg dat je niet over het maximum gaat. Je wilt dat de pinnen makkelijk bewegen, maar tegelijk wil je de binding licht voelen terwijl ze bewegen. Het duurt even voordat je echt het gevoel krijgt voor wat ik bedoel, maar als je dit doorhebt, werk je met het beste van twee werelden: uitstekende feedback, zonder het zwoegen.

5. Terwijl je de klemmende pin induwt, voel je hem op het moment van scheren op de een of andere manier zetten, en dan kun je door naar de volgende klemmende pin. Zodra je die eerste pin hebt gezet, kun je de spanning op dezelfde hoeveelheid houden, of zo nodig iets verhogen terwijl je elke pin zet. Misschien wil je de spanning verhogen om de volgende klemmende pin te vinden, al kun je hem ook constant houden, het maakt niet echt uit.

Hoe duidelijk het zetten voelt, hangt af van het slot. Bij sommige voel je een heel duidelijke klik, zowel in de pick als in de spanner, en hoor je ook een mooie klik. Bij veel sloten, vooral oudere, is de feedback heel dof en soms praktisch onbestaand. Je voelt de binding prima, maar wanneer je de pinnen daadwerkelijk op hun plek duwt, is er alleen een heel doffe klik terwijl elke pin zet, of ze komen gewoon tot stilstand zonder echte aanwijzing dat ze gezet zijn, behalve dat ze niet meer bewegen.

Je zou denken dat ouder betekent: meer versleten, dus ruimere toleranties en fijnere feedback, wat klopt, maar wanneer een slot lange tijd in gebruik is, hoopt zich daarbinnen een flinke hoeveelheid vuil op en dat maakt die mooie klikken waar je naar zoekt echt kapot. Meestal levert dat geen problemen op, zolang je de bindvolgorde maar in je hoofd houdt.

De makkelijkste manier om te leren is eigenlijk gewoon een set kopen, en hem uitproberen!

Waarom koop je niet ook ons How to Pick Locks-boekje met 44 pagina's kleurrijke, glanzende, eenvoudige adviezen en instructies met heel veel afbeeldingen!

Het is een stuk makkelijker dan je denkt, als je het gewoon probeert! Wil je alles doorkijken wat we voor de verschillende niveaus aanraden, dan klik hier voor onze Top 10.