Jak zlokalizować kołek wiążący podczas nauki otwierania zamków

Zasada szpilek wiążących jest niezbędna podczas nauki otwierania zamków

Witajcie, Lock Pickersi

Pomyśl o tym: „Jestem mistrzem lokalizowania pinów wiążących”

To zdanie, którego nigdy nie zapomnę. Sposób, w jaki zostało wypowiedziane, duma, z jaką zostało wypowiedziane, osobliwość tego stwierdzenia. Nie byłoby nie na miejscu w filmie science fiction, wypowiedziane przez nerdowatego geeka w kącie i od razu przykuwające uwagę generałów, stojących wokół ich szklanego stołu z mapą wszechświata! Prawda jest oczywiście o wiele mniej dramatyczna...

Kilka lat temu na spotkaniu osób zajmujących się otwieraniem zamków w Wielkiej Brytanii, na wczesnym etapie rozwoju Internetu, porozmawiałem z kilkoma chłopakami i (nieuchronnie) poszliśmy na kilka piw (bądźmy szczerzy, chociaż uwielbiam otwierać zamki, to spotkanie nie byłoby udane bez odrobiny lubrykantu po otwieraniu).

Najlepsza część każdego konwentu i spotkania.

Jak to zwykle bywa w przypadku takich wydarzeń, podczas oficjalnych prezentacji wiele się nauczyliśmy, a w barze wymieniliśmy się kilkoma naprawdę interesującymi pomysłami. Pomyślcie o tym, kiedy jest was 50 patrzących na scenę i ekran, to jest to dość ogólne pojęcie tego, czego się uczymy i czego się uczymy. Ale w sytuacji barowej jest to w zasadzie rozmowa jeden na jeden i możesz zadać wszystkie pytania, jakie chcesz.

Więc ja, Michael i Damon rozmawialiśmy o otwieraniu zamków. Ulubione narzędzia, najlepsze techniki, dziwne zamki itp.

A potem, zupełnie niespodziewanie, Damon powiedział: „Jestem mistrzem lokalizowania pinów do opraw”. Zaśmiałam się, Michael się zaśmiał. Damon uśmiechnął się. „Jestem, wyszkoliłem się i teraz jestem mistrzem lokalizowania pinów do opraw”. Musiałeś tam być, ale Michael i ja skończyliśmy w histerii.

Jedyny powód, dla którego w ogóle stosujemy kołki wiążące, to fakt, że gdyby zamki były wykonane tak, jak na górnym obrazku, nie miałyby one kołków wiążących, ale ponieważ nie są tak idealne, jak na dolnym (przesadzonym) obrazku, na szczęście dla nas, wytrychów, mamy je!

Gdy śmiech ucichł, choć nadal rozmawialiśmy przez chichot, zapytałem: „Więc jak zostać takim mistrzem, Damon?” Spojrzał w bok, jakby zastanawiał się, czy nam powiedzieć, jakby to był jakiś wielki sekret, zanim powiedział: „Trening, hardcorowy trening”, co sprawiło, że ja i Micheal znów całkowicie straciliśmy panowanie nad sobą i wybuchnęliśmy śmiechem.

Biedny Damon, w brudnych dżinsach i koszulce z motywem Gwiezdnych Wojen, stał się obiektem beztroskiej kpiny. Wypito więcej piwa.

„Na czym polega trening?” – zapytałem. „Podnosisz ciężary palcami?” – kontynuowałem, teraz wielokrotnie podnosząc telefon palcem wskazującym, grzbietem dłoni na stole, jak w mini ławce do wyciskania. „A może to coś kardio?” – powiedział Michael, przesuwając dwa palce w miejscu.

Damon, ćwiczący około 2009 roku

„Oczywiście, że nie” powiedział Damon, „biorę zamek i go otwieram. Następnie zapisuję kolejność pinów wiążących, np. 245631, albo coś w tym stylu. Następnie mierzę czas otwierania go ponownie, teraz znam kolejność pinów wiążących, ze stoperem. Następnie otwieram go ponownie, i tak w kółko – zatrzymuję się dopiero, gdy skrócę czas otwierania o połowę za pierwszym razem. Więc jeśli pierwotnie zajęło mi to 90 sekund, nie przestanę, dopóki nie zrobię tego w 45”.

Dziwna cisza zapadła przy naszym stole, gdy cały hałas otoczenia zdawał się zanikać w tle. Spojrzałem na Michaela, który spojrzał na mnie. Potem obaj spojrzeliśmy na Damona, który wyciągnął ręce przed siebie, z dłońmi skierowanymi do góry, zatrzymał się na sekundę i powiedział: „Te ręce... są jak kryptonit dla szpilek wiążących”, po czym odchylił się na krześle. Więcej śmiechu, oczywiście. Wypito więcej piwa.

W jaki sposób sworzeń wiążący zostaje uwięziony pomiędzy wtyczką a obudową, gdy zostanie przyłożone napięcie i wtyczka zostanie lekko obrócona.

Oczywiście - co zrobiłem jako pierwsze po powrocie do domu? Tak, wypiłem więcej piwa. Nie, nie, dostałem „trening”. I w tym szaleństwie jest metoda. Ponieważ ten proces powtarzania dosłownie uczy cię rozpoznawania pinów wiążących. Przechodzenie przez zamek, którego kolejność otwierania znasz z góry, polega na skupieniu się na pinach wiążących i niczym innym. Jeśli zrobisz to z zamkiem 6-pinowym 13 razy (co zajęło mi połowę mojego pierwotnego czasu), to w rzeczywistości otworzyłeś 78 pinów wiążących. Nic więcej, żadnych innych pinów, tylko bindery. I to działa.

Spróbuj - tylko raz. Kup zamek - nawet taki, który już kiedyś otwierałeś, i zapisz kolejność pinów wiążących. Następnie zmierz czas otwierania go w normalnym tempie. Następnie otwieraj go tak długo, aż uzyskasz połowę swojego pierwotnego czasu. Będziesz zaskoczony, jak szybko to zrobisz.

To jest Blinding Pin - coś zupełnie innego, czego należy unikać.

A jednak to ćwiczenie nie dotyczy szybkości jako takiej, to tylko coś, co da ci strukturę. Celem jest uczynienie znajdowania i wybierania pinów wiążących drugą naturą. I według mojego doświadczenia ta metoda „Treningu” działa.

Jak to sprawdzić? Gdy już skrócisz swój czas o połowę, jak zaraz po tym, jak ci się uda - otwórz inny zamek i poczuj działanie magii.

Nie uczę już tak wielu osób otwierania zamków, jak wtedy, ale taka okazja się zdarza i bez wahania polecam tę technikę moim uczniom. Eve z czystym lub wyciętym zamkiem ma wartość, uczy o sprzężeniu zwrotnym, uczy o napinaniu - istnieje wiele umiejętności i zdolności do świadomości zamków, które taka konkretna i skoncentrowana powtarzalna praktyka może - i daje - ci.

Straciłem kontakt z Damonem, ale mój przyjacielu, jeśli to czytasz, proszę, skontaktuj się. I dla wszystkich innych, zróbcie trochę treningu, trochę hardcorowego treningu!

Najlepsze życzenia

Wizyta Chrisa Dangerfielda.