Mikrokosmos filmu o napadzie

Oceans 11, aktorzy udający przestępców, którzy udają policjantów.

(15% zniżki na nasz zestaw PRAXIS na końcu bloga)

Wszyscy kochamy filmy o napadach. Ze wszystkich gatunków filmowych film o napadach jest śmiesznie specyficzny. Meta-gatunki, takie jak komedia, akcja, thriller, romans itp., mają swoje miejsce i są szeroko wypełnione wszelkiego rodzaju manifestacjami, ale w świecie podgatunku „Napad” jest osobliwy pod wieloma względami: coś zostanie skradzione i zostanie zrobione poetycko. Powiedz to producentowi filmowemu i zobacz, jaka będzie reakcja. Nie brzmi to świetnie. A jednak, jak wiemy, wciąż je wypuszczają. Od wczesnych dni „Raffles” (1939) do wykwintnego Dog Day Afternoon (filmu tak wciągającego, że wiele osób zapomina, że ​​dochód z napadu idzie na operację jego transseksualnej kochanki!) do remake'u „Oceans 11” z 2001 roku, film o napadach utrzymuje bardzo lubiane miejsce w sercach miłośników kina.

Dla Pacino w filmie „Pieskie popołudnie” to wszystko jest zbyt wiele.

Historia jest zazwyczaj dość prosta, napad jest zaplanowany, napad jest dokonany, konsekwencje są obserwowane. Jakkolwiek to jest opowiedziane, to jest w zasadzie ta sama historia, nawet w filmie, który moglibyśmy luźno nazwać napadem, jak Wściekłe psy, gdzie film w dużej mierze opowiada o następstwach, podstawowa historia trzech aktów nadal istnieje, nawet gdy zmienia się punkt ciężkości. I jest w tym coś cudownie kuszącego, rozkosznie pociągającego. Znajdź mi mężczyznę, który nie chciał być Robertem Redfordem w Żądle (1973), a pokażę ci kłamcę!

Redford w filmie „Żądło” – opowieść o czasach, gdy mężczyźni byli mężczyznami i oszustami na wielką skalę.

Nawet bez uciekania się do współczesnej pamięci zbiorowej, jaką jest Google, potrafię wykorzystać stare szare komórki i bez trudu wymienić wiele niesamowitych filmów o napadach, które uwielbiam: „Pieskie popołudnie”, „Różowa Pantera”, „Kelly’s Heroes”, „Taśmy Andersona”, „Żądło”, „Ronin”, „Włoska robota”, „Ocean’s 11”, „Afera Thomasa Crowna”, „The Taking of Pelham 123”, lista jest długa…

Jest coś pięknie ludzkiego w napadzie. Często otrzymujemy nawet serię niewypowiedzianych zastrzeżeń, które pozwalają nam cieszyć się bez uprzedzeń tym, co jest w istocie kradzieżą. Jeśli kiedykolwiek zostałeś okradziony lub coś ci ukradziono, wiesz, jaka to okropna rzecz, naprawdę niesprawiedliwa i niesprawiedliwa. Poczucie bezsilności jest nie do zniesienia. A jednak napad dał nam pozwolenie, czy to dlatego, że nie udało im się uciec, jak w The Italian Job (1969), czy dlatego, że chodziło o udowodnienie słabości, a nie o rzeczywistą kradzież – niesamowity zwrot akcji w How to Steal a Diamond in 5 uneasy lessons (AKA The Hot Rock 1972), czy też oszust został oszukany, jak w monumentalnym argentyńskim filmie o napadzie Nine Queens (2000), który trzeba zobaczyć! Niezależnie od tego, jak przedstawiono zastrzeżenie, aby cieszyć się, film o napadzie daje nam pozwolenie na cieszenie się częścią bardziej mrocznej i przebiegłej niegrzeczności ludzkiej kondycji.

Włoska robota – kultowa przestępczość.

Dlaczego więc ci to mówię? Cóż, czyż sami nie jesteśmy zaangażowani w pewnego rodzaju napad? Czyż nie identyfikujemy naszego celu (konkretnego zamka), nie planujemy ataku (wyboru narzędzi, metody ataku), a następnie nie czujemy brzęczenia sukcesu (otwarcia tej cholernej rzeczy?)

W tym, co robimy, jest wiele atrakcji napadu. Na całym świecie zdarzają się małe napady na końcu haka i narzędzia napinającego. Podobnie jak w filmie o napadach, jesteśmy trochę niegrzeczni, ale nikt nie cierpi. Przekraczamy bezpieczeństwo dzięki planowaniu i stosowaniu; rozwijamy umiejętności, aby móc wybierać lepiej, szybciej, sprawniej. Czy nie planujemy małego napadu za każdym razem, gdy wkładamy nowy zamek do imadła?

Pamiętasz uczucie, jakie towarzyszyło Ci przy pierwszym otwarciu zamka? Pamiętasz, jak to jest wciąż takie samo, po tylu latach, za każdym razem, gdy podejmujesz się nowego zamka, nowej techniki, nowego narzędzia lub nowego zestawu wytrychów. To uczucie, gdy jesteś o jeden kołek dalej, a potem bum, jest otwarte! To napad! Otwieranie zamków to mikrokosmos napadu. Słyszę tę jazzową muzykę, gdy wybieram technikę, wybór wytrycha, grabi, pistoletu do otwierania zamków, być może? Jest wykonanie, obejście zabezpieczeń, pokonanie tych, którzy chcieliby, abyś poniósł porażkę, użycie przebiegłości, umiejętności, improwizacji, a czasem nawet – szczęścia! Potem jest świętowanie, dzielenie się z innymi, wideo, zdjęcia, tweety, wszystko. Jeszcze tego nie zrobiłem, ale sprzedaż garniturów szytych na miarę wytrychom może mieć przyszłość. Właściwie tak – powinno to być regułą, niewypowiedzianym prawem społeczności zajmującej się otwieraniem zamków, że otwierając zamek, musisz być ubrany w garnitur, a Martini też nie byłoby niczym złym.

Wściekłe Psy, w garniturach i butach!

Nie wszyscy możemy wrzucać sejfy do kadzi z wodą i detonować eksplozję, aby oszukać zamek, nie wszyscy możemy jeździć Mini Cooperami wokół łuku wielkiej zapory zbiornikowej. Nie zawsze na końcu udanego otwarcia czeka piękna dama, skrzynia złota lub jedno i drugie. Ale na swój sposób codziennie kradniemy, łamiemy kody, pokonujemy zabezpieczenia, przekraczamy zestaw ograniczeń i szukamy więcej, trudniejszych, trudniejszych ograniczeń, innych zamków do pokonania.

Krótko mówiąc – jesteśmy włamywaczami, mamy swoje własne mroczne i przebiegłe niegrzeczności, codziennie dokonujemy kradzieży i jesteśmy cholernie fajni!

Nasz zestaw wytrychów PRAXIS 'Dual Gauge'. Oszczędź OGROMNE 15% używając kodu:

NAPAD15

przy kasie.

Oferta ważna do ŚRODY, więc spiesz się!

Miłego napadu!

Wizyta Chrisa Dangerfielda.